dr Agata Rybińska – pedagog, teolog biblijny, literaturoznawca. Absolwentka IV LO we Wrocławiu (klasa z rozszerzonym językiem niemieckim – egzamin państwowy z tego języka zdała w 1989 roku). Ukończyła Uniwersytet Wrocławski (1992), Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu (1995), Papieski Uniwersytet Gregoriański w Rzymie (1998), Studium Języków i Kultury Żydowskiej na Uniwersytecie Wrocławskim (2005), Podyplomowe Studia z Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej na Uniwersytecie Wrocławskim (2010) oraz studia doktoranckie w Instytucie Filologii Polskiej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Wrocławskiego (2005–2011). Od 2012 roku jest adiunktem w Zakładzie Kultury i Historii Żydów w Instytucie Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od tego roku uczestniczy też w pracach seminarium z duchowości żydowskiej w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie. Opublikowała kilkadziesiąt artykułów naukowych i popularno-naukowych oraz monografię Granice integracji. Religijność Żydów wrocławskich w drugiej połowie XIX wieku (1854–1890) w serii Bibliotheca Judaica (11), red. Marcin Wodziński, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2017. Należy do Towarzystwa im. Edyty Stein we Wrocławiu, Stowarzyszenia Biblistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Studiów Żydowskich, Polskiego Towarzystwa Studiów Jidyszystycznych oraz Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego. Jej zainteresowania badawcze to kultura biblijna i kultura żydowska – religijność Żydów aszkenazyjskich (zwłaszcza niemieckich), reforma religijna w XIX wieku, rozwój ruchu „Wissenschaft des Judentums” (naukowej wiedzy o judaizmie) w Niemczech, a także religijna literatura żydowska (hebrajska, jidyszowa, oraz w innych językach krajów zamieszkania, np. polskim, rosyjskim, niemieckim, włoskim) oraz studia feminologiczne. Obecnie przygotowuje monografię poświęconą wrocławskiemu rabinowi Manuelowi Joëlowi (1826–1890) oraz książkę na temat modlitw i modlitewników dla Żydówek w Europie Środkowo-Wschodniej.
W projekcie tłumaczy wspomnienia Josefa Rubena Ehrlicha (Der Weg meines Lebens. Erinnerungen des ehemaliges Chassiden, Wien 1874) oraz przygotowuje ich krytyczne opracowanie.